Stichting Soz Fonds

voor gehandicapte kinderen in Koerdistan/Noord-Irak


Nederlands   * Koerdisch

Onze activiteiten in Koerdistan/Noord-Irak

Op dit moment richt Stichting Soz Fonds zich op
kennisuitwisseling van de onderwijsmethodes voor de scholen in Koerdistan. Daarnaast zijn eerder scholen voor gehandicapte kinderen opgeknapt, ingericht en voorzien van werk- en spelmateriaal. 

Kennisuitwisseling

Directie en leerkrachten van de scholen en het ministerie van onderwijs in Koerdistan hebben gevraagd om kennisoverdracht aan hun scholen omdat bevordering van de deskundigheid van leerkrachten tot een duurzame verbetering leidt. Door langdurige oorlogen zijn kennis en voorzieningen van de scholen ernstig achtergebleven bij de ontwikkelingen in westerse landen. We hebben in 2006 en 2007 gespecialiseerde scholen, instellingen en een congres in Nederland bezocht om informatie en praktische adviezen te krijgen. We willen hiermee de ontwikkeling van het speciale onderwijs in Koerdistan stimuleren.
Klik op de scholen Hiwa voor dove en slechthorende kinderen, Awat voor verstandelijk gehandicapte kinderen of Runaky onder kennisuitwisseling om te kijken wat we tot nu toe voor bovenstaande scholen in Sulamanya gedaan hebben. Naar aanleiding van de bevindingen bij de school Hiwa in Sulamanya is het Hiwaproject voor doven en slechthorenden gestart, waarbij ook drie scholen in andere plaatsen worden ondersteund.

- het Awatproject voor verstandelijk gehandicapte kinderen

De meeste verstandelijk gehandicapte kinderen in Koerdistan/Noord-Irak krijgen op dit moment geen adequaat onderwijs, als ze al onderwijs krijgen.
De verstandelijk gehandicapte kinderen krijgen les van leraren die niet speciaal getraind zijn in de vereiste vorm van speciaal onderwijs, maar wel in onderwijs aan kinderen die niet gehandicapt zijn. Dit leidt ertoe dat ze lesmethoden gebruiken waar de verstandelijk gehandicapte kinderen niets mee kunnen, waardoor de leerlingen niets of te weinig oppikken en gefrustreerd raken. Ook de leraren raken gefrustreerd, omdat ze geen voldoening uit hun werk kunnen halen.
In Arbil is een Awatschool (school voor verstandelijk gehandicapte kinderen) waar een succesvol nieuwe leermethode is geïmplementeerd. We willen dit programma in meer steden implementeren, te beginnen in Sulamanya, en het later ook uitbreiden naar meer leergebieden. De aandacht is nu vooral op lezen en rekenen gericht.

Deze methode, die in Engeland vaak voor verstandelijk gehandicapte kinderen wordt gebruikt, werd aangepast aan de manier waarop in Koerdistan wordt onderwezen. De kinderen leren eerst stap voor stap 50 in hun dagelijks leven voorkomende woorden en hun roepnamen globaal lezen. Daarna worden de letters en het spellen aangeleerd. Er is materiaal voor het geven van les aan een kleine groep leerlingen en materiaal waarmee de kinderen zelf leren werken. Er wordt voorgelezen uit prentenboeken waar de Engelse tekst door een Koerdische is vervangen. Ook voor rekenen is een dergelijk programma gemaakt. Er worden bij alle activiteiten gebaren gebruikt, niet alleen omdat er ook dove kinderen op school zijn, maar ook als ondersteuning van de taal.

- het Hiwaproject voor doven en slechthorenden

In 2008 en 2009 werken we aan de verbetering van het onderwijs aan vier scholen voor dove en slechthorende kinderen in Sulamanya, Arbil, Dohuk en Koya, alle vier Hiwa geheten. Op dit moment zijn de klassen groot en zitten dove, slechthorende en soms ook verstandelijk gehandicapte kinderen bij elkaar in één ruimte. Er is geen opleiding voor gespecialiseerde leerkrachten voor onderwijs aan doven. De huidige leerkrachten hebben een gewone onderwijzersopleiding.
Het Soz Fonds heeft specialisten van Kentalis International voor de kennisoverdracht ingehuurd. Zij zijn gespecialiseerd in het opzetten en ondersteunen van onderwijs aan dove en slechthorende kinderen in ontwikkelingslanden.

De specialisten brachten in oktober 2008 voor het eerst een bezoek aan Koerdistan. Ze inventariseerden daar de stand van zaken: ze hebben scholen bezocht en gepraat met directie, leerkrachten, ouders en de overheid.
Ook bekeken ze of er bijeenkomsten georganiseerd kunnen worden waarbij de moeders van jonge slechthorende kinderen advies krijgen van een gespecialiseerde begeleider. In samenwerking met de betrokken partijen is er een projectplan geschreven. De belangrijkste bevindingen uit de inventarisatie worden daarin aangepakt. De onderwijsmethoden sluiten niet goed aan bij de behoeften en vermogens van de dove en slechthorende kinderen. Er wordt bijvoorbeeld nauwelijks gebruik gemaakt van visueel materiaal en leerlingen worden bijna niet actief betrokken bij het onderwijs tijdens de lessen. Er blijkt ook een gebrek aan gebaren, waardoor het onderwijs niet naar een hoger plan getild kan worden. Kentalis International zal tijdens het project de vernieuwing van de onderwijsmethoden voor haar rekening nemen. De scholen zelf zullen de gebarentaal uitbreiden. Kentalis zal dit proces begeleiden.

In april 2009 hebben specialisten van Kentalis trainingen verzorgd voor een kerngroep van leraren; per school zijn drie of vier leraren aangewezen die het project voor hun school trekken en met wie Kentalis vanuit Nederland contacten onderhoudt. Tussen onze bezoeken aan Koerdistan door zullen zij ervoor zorgdragen dat uitvoering van het project doorgaat.

In november 2009 is er een training gegeven aan alle leraren van de vier scholen. Dit was een training tijdens de lessen. Lessen van de Koerdische leraren werden gefilmd en aan de hand van de film besproken met de experts van Kentalis. Daarnaast gaven Nederlandse dovenleraren les aan de Koerdische kinderen en introduceerden nieuwe onderwijsmethoden. Door de Koerdische leraren en door de kinderen werd dit zeer op prijs gesteld.

In april 2010 heeft het vierde bezoek plaatsgevonden. Dit was een voortzetting van het bezoek van november 2009, met veel nadruk op practisch onderwijs van de leerkrachten.

In november en december 2010 zijn we voor de vijfde keer naar Koerdistan gegaan. Naast het practische onderricht werden nu ook de maatschappelijk werkers in de klassen door een medewerker van Kentalis ondersteund. Zij onderzocht welke problemen deze, dove, klassemedewerkers ondervinden. Het is de bedoeling dat zij op een positieve manier worden ingezet ten behoeve van de dove en slechthorende kinderen. Op dit  moment spelen ze bijvoorbeeld nog te veel politie-agent in de klas. Ze kunnen echter, juist omdat ze ook doof zijn, een belangrijke communicatiebrug vormen tussen de kinderen en de leraren en tussen de kinderen en hun ouders. Met deze ouders zijn ook weer gesprekken gevoerd. Tevens hebben we gesproken met de directeuren van drie van de Hiwascholen. Het is uiteraard de bedoeling dat de leraren hetgeen ze geleerd hebben in praktijk blijven brengen. De directeuren spelen op dit vlak een belangrijke rol.

Het Hiwaproject wordt actief ondersteund door de Koerdische overheid. Door haar bijdrage van de plaatselijke verblijfskosten en het ter beschikking stellen van logistieke ondersteuning is het voor ons gemakkelijker om het project uit te voeren. Het is de bedoeling dat zij op den duur de volledige financiering van het project overneemt, omdat het verschaffen van onderwijs naar onze mening een overheidstaak is. 

Ons project wordt al enkele jaren ondersteund door de Gemeente Amstelveen. Het Hiwaproject wordt mede mogelijk gemaakt door een subsidie uit het Programma Kleinschalige Plaatselijke Activiteiten (KPA) van NCDO. Dit programma is tot stand gekomen met financiering van de minister voor Ontwikkelingssamenwerking.

Bekijk ook onze folder over het Hiwa-project.

Opknappen en inrichten scholen

- Opknappen scholen Hiwa, Runaky en Awat (Samalproject)

We zijn begonnen met het Samalproject: het opknappen en inrichten van drie scholen in Sulamanya. Het
project is vernoemd naar de overleden vader van de voorzitster die in 1982 is omgekomen in de oorlog tussen Irak en Iran. We hebben de drie scholen gevraagd wat zij nodig hadden. In het najaar van 2006 is de voorzitster in Sulamanya geweest en heeft zij met de scholen een projectplan opgesteld.
Om het Samalproject bekend te maken en om er fondsen voor te werven hebben we op 18 november 2006 een feest  georganiseerd (zie ook Onze activiteiten in Nederland en de foto's van het feest). Het project is in 2006 en 2007 uitgevoerd.

Klik op de scholen om te kijken wat we precies gedaan hebben:

- Opknappen school Vincent

Na de afronding van het Samalproject, is begonnen met het opknappen van een andere school:

De werkzaamheden hiervoor zijn in 2007 uitgevoerd.


- Uitdelen kleding

Een collega van een van onze bestuursleden gaf ons kleding uit haar winkel met tweedehands kleding. Deze kleding was nog in zeer goede staat. Er gingen 15 grote zakken, bijna 120 kilo, gratis met de vrachtwagen van Gorantransport mee. In Sulamanya is de kleding gesorteerd voor verschillende groepen kinderen. Een deel van de kleding is verdeeld onder de kinderen van de scholen in ons project. De rest is verdeeld onder de kinderen op vijf andere scholen in de omgeving van Sulamanya die er veel behoefte aan hadden. Het bestuur en de kinderen in Koerdistan zijn hier zeer dankbaar voor.